Your place on earth..
posted on 26 Mar 2011 01:05 by silentlove
รอรัก หรือ รอเลิก...
.....................................................................
วันนี้กลับบ้านเร็ว..ห้าโมงก็ติดแหง่กอยู่บนทางด่วนเรียบร้อย เหนื่อย ง่วง เพลีย ครบสูตร แต่พอถึงบ้านก็รู้สึกดีขึ้น วันนี้..ตัวมันเบาๆ แล้วก็ฉีกยิ้มได้กว่างขึ้นนิดหน่อย เพราะข้อความของคุณทำให้ฉันรู้ว่าคุณเป็นยังไง อดดีใจไม่ได้ที่คุณเริ่มต้นวันได้อย่างมีความสุข จะเล็กน้อยแค่ไหนก็เป็นความสุขนะคะ อย่าทิ้งขว้างมันเชียว เริ่มจากความสุขเล็กๆ นี่แหละ พอรวมกันมากเข้าคุณก็จะกลับมามีชีวิตชีวาได้อีก ไม่ต้องอยู่ในโลกขาวดำตลอดไปนะคะ ฉันไม่ยอมแน่ๆ...
ได้อยู่บ้านนานแต่วันนี้ขอเป็นไทซักวันนะคะ เริ่มเล่นเน็ตตั้งแต่สองทุ่ม ดูโน่น ดูนี่ คุยกับคนโน้นคนนี้ คุณเชื่อมั้ย เป็นอีกหนึ่งวันที่ฉันได้คุยกับคนเยอะมาก มีรุ่นพี่คนนึง สมัยเรียนเค้าแอบชอบฉันตั้งนานไม่ยอมบอก จนฉันมีแฟนถึงได้รู้ เพราะเค้าอกหักไปเลย จะว่าตลกก็คงไม่ตลกนะคะตอนนั้น แต่ก็เป็นเรื่องให้แซวกันมาจนถึงทุกวันนี้ แล้วจู่ๆ ก็ได้คุยกัน...เขาบอกว่าดีใจมากที่ตาลทัก กำลังแย่อยู่พอดี เรื่องมีอยู่ว่าเขากำลังเจ็บหนักด้วยอาการรักเป็นพิษ..แฟนเค้าไปอยู่อเมริกาแล้วก็มีแฟนใหม่ ผ่านไปเก้าเดือนก็กลับมาแล้วก็มาหา คืนดีกัน คบกันเหมือนเดิม จากนั้นไม่นานฝ่ายผู้หญิงก็กลับไปทำงานที่อเมริกาใหม่ แล้วก็ยังคบทางไกลกันอยู่..โดยที่พี่เค้าก็รู้ว่า ทางนั้นกลับไปคืนดีกัน กลับไปคบกันโดยมีเค้าเป็นแฟนอยู่ทางนี้ คอยออนไลน์รอทุกคืนๆ เพื่อให้ได้คุยกันบ้าง...บางคืนก็เจอ บางคืนก็ไม่...มาถึงตรงนี้ฉันก็พูดไม่ออก หัวใจกระตุกจนรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ เพราะ..ฉันก็เป็น ฉันยังคงเฝ้ารอใครบางคนอยู่ทุกคืน แม้จะรู้ว่าความหวังเลือนลางเต็มที ฉันได้แต่บอกตัวเองว่า แค่ได้ทำสิ่งนี้ก็มีความสุขแล้วแค่ได้รออยู่ตรงนี้ เผื่อบางวันที่คุณย่ำแย่หรืออ่อนแอมากๆ คุณก็ยังมีฉันอยู่ที่นี่ รอปลอบ รอรับฟังทุกๆ อย่าง..ไม่ว่าในฐานะอะไร ไม่ว่าจะห่างไกลจากการเป็นคนรักแค่ไหน ฉันก็ยังเป็นเพื่อนที่คุณสนิทใจที่สุดได้..แต่บางคืนก็ยอมรับนะคะว่าอ่อนแอ งอแง และปวดร้าวมากกับการรอคอยที่มีแต่จะหมดหวัง เหมือนฉันเป็นคนบ้าที่งมงายอยู่ฝ่ายเดียว พอความคิดแง่ลบมันเข้ามาได้นิดนึง ก็ตามเข้ามาอีกเยอะแยะไปหมด สุดท้าย หลายๆ คืนฉันก็ผ่านมันไปอย่างว่างเปล่า เหงาที่เหมือนถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง...แต่ทั้งหมดนี้ มันก็เป็นเครื่องทดสอบหัวใจเหมือนกันนะคะ เพราะอย่างน้อยฉันก็รู้ว่า ฉันรักคุณจริงๆ...
ฉันเข้าใจพี่เค้ามาก สามารถพูดแทนความในใจของเขาด้วยถ้อยคำต่างๆ จนเค้าบอกว่าไม่เคยคุยกับใครแล้วเข้าใจเขาขนาดนี้มาก่อน ฉันเองได้แต่ยิ้ม รับฟัง แล้วก็เก็บเรื่องราวของฉันไว้แค่ในใจ ไม่มีคำตอบสำหรับความรักของคนอื่น ของตัวฉันเองก็เช่นกัน มีแค่กำลังใจและถ้อยคำเพื่อปลอบโยน ฉันบอกให้เขาทำเพื่อคนที่เขารักให้ดีที่สุด เพราะฉันรู้ว่าเขาเป็นคนประเภทตัวเองเป็นยังไงไม่ว่าขอแค่เห็นคนที่รักมีความสุข..เขาเป็นคนใจดีมากมาตั้งแต่ไหนแต่ไร คนประเภทนี้ก็แปลกนะคะ ต้องทนเจ็บปวดและดูไร้คุณค่าอยู่ร่ำไป ทั้งๆ ที่เขาน่าจะได้รับความรักมากกว่าใครในโลก...
หรือเพราะโลกเราไม่ยุติธรรม?
ไม่หรอกค่ะ มันต้องมีเหตุผลอยู่ตรงไหนซักแห่ง รอให้เราเดินไปค้นเจอแล้วบอกกับตัวเองว่า อ๋อ เพราะอย่างนี้ไง ฉันถึงไม่ได้อยู่กับคุณ ฉันจะยิ้มรับมัน เก็บใส่กระเป๋าแล้วออกเดินทางพร้อมเหตุผลสมบูรณ์พร้อม ที่จริง ถึงไม่ได้มีเหตุผลขนาดนั้น ฉันก็ยอมรับความจริงของเราแล้วล่ะ ยอมรับและพยายามไม่ตั้งความหวังใหญ่โต แต่ฉันก็คนธรรมดา ยังไงก็อดที่จะรอคุณไม่ได้..แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่ามีแค่ "รอเลิก" ที่ปลายทางเท่านั้น...เพราะฉันจะไม่มีวันได้โอบกอดคุณอย่างที่อยากทำอีกแล้ว..
ใครหลายๆ คนบอกพี่ชายคนนี้ว่ากำลังโดนเลี้ยงไข้ ให้รีบถอนตัว
พี่เขาก็บอกว่าหลายครั้งท้อ น้อยใจ รู้สึกว่าอีกฝ่ายโกหกและต้องตกเป็นที่สองเสมอ เวลาที่ไม่มีอีกคนเขาถึงจะมีความสำคัญขึ้นมา บางที..มันก็น้อยใจจนจะไปต่อไม่ไหวเหมือนกัน
ฉันบอกพี่เขาไปว่า ถามตัวเองดีกว่า อยากได้รัก หรือ ถูกรัก อยากทำเพื่อคนที่เรารักหรือแค่อยากครอบครอง ถ้าหัวใจมันทุกข์ร้อนเกินไปก็ถอนใจดีกว่า แต่ถ้าถอนใจไม่ได้แค่บอกเลิกกัน หรือถอนตัวไปมันไม่ช่วยแก้ปัญหาให้หัวใจเลยซักนิด และคำตอบของเขาก็คือ อยากจะรอต่อไป แม้ว่าจะต้องรอฟังคำลาก็ตาม เพราะอย่างน้อย เขาก็ไม่ได้เป็นฝ่ายทำให้คนที่เขารักเป็นทุกข์หรือเสียใจ...ฉันยิ้ม คิดอยู่ในใจว่าตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะต้องเป็นกำลังใจให้เขาจนถึงที่สุด เพราะนั่นก็เป็นสิ่งที่ฉัน "เลือก" เช่นกัน ไม่ว่าวันข้างหน้าคุณจะห่างหายไปแค่ไหน ฉันที่อยู่ตรงนี้คงทำได้แค่รอ ทุกครั้งที่คุณส่งข้อความมา ฉันถึงจะตอบกลับไป ถ้าคุณไม่ทักทาย ฉันก็จะไม่ก้าวล่วงไปยังที่ๆ คุณอยู่เด็ดขาด มันคือคำมั่นสัญญาที่ฉันทำไว้กับตัวเอง เพื่อคุณจะมีชีวิตอย่างปลอดภัยในที่ของคุณ และแค่ชั่วขณะที่คุณอาจจะต้องการฉันบ้าง ฉันจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณ...
ตีสองแล้ว..คืนวันศุกร์ (เช้าตรู่วันเสาร์) หวังว่าคุณคงได้พักผ่อนอย่างอบอุ่น ฉันส่งรูปที่มีแต่รอยยิ้มให้คุณเสมอ เพราะฉันอยากให้คุณยิ้มไปด้วยกัน ไม่ว่าทุกข์หรือสุข ถ้าเรายังยิ้มให้มันได้ นั่นหมายความว่าเราพร้อมสำหรับก้าวต่อไปเสียที...คุณบอกว่าดีใจที่มีฉันในชีวิต..ฉันก็เหมือนกันค่ะ ไม่ใช่แค่ดีใจที่เคยมีคุณแต่ฉัน "ยัง" มีคุณเสมอในหัวใจดวงนี้ ใครก็เอาความรักไปจากหัวใจเราไม่ได้ใช่มั้ยคะ ถ้าเจ้าของไม่ยินยอม ถามว่าฉันได้อะไรจากการรักคุณ..ก็...ได้รักไงคะ ได้รักคนที่เรารักแค่นี้ก็มีความหมายแล้ว
ฝากรักเอาไว้ ฝากไปในแสงดวงดาว ที่ส่องประกายวับวาว-วาว อยู่บนฟากฟ้า
ให้แสงสุกใส ได้เป็นเสมือนดวงตา คอยส่องมองเธอด้วยแววตา แห่งความภักดี
เก็บฟ้ามาสาน ถักทอด้วยรักละมุน คอยห่มให้เธอได้อบอุ่น ก่อนนอนคืนนี้
ให้เสียงใบไม้ ขับกล่อมเป็นเสียงดนตรีคอยกล่อมให้เธอฝันดี ดี ให้เธอเคลิ้มไป
เป็นวิมานอยู่บนดิน ให้เธอได้พักพิงพิง และนอนหลับไหล
เก็บดาวเก็บเดือนมาร้อยมาลัย เก็บหยาดน้ำค้างกลางไพร มาคล้องใจเราไว้รวมกัน
ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกาย
อยู่ในความฝัน ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน
ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี
เป็นวิมานอยู่บนดิน ให้เธอได้พักพิงพิง และนอนหลับไหล
เก็บดาวเก็บเดือนมาร้อยมาลัย เก็บหยาดน้ำค้างกลางไพร มาคล้องใจเราไว้รวมกัน
ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกาย
อยู่ในความฝัน ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน
ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี
ให้เธอได้อบ อุ่น และนอนฝันดี
ให้เธอได้อบ อุ่น...อยู่ในวิมาน
................................................................